Spikes voor schoenen: voor ijs en platgetreden sneeuw
Spikes voor schoenen (microspikes) zijn rubberen hoezen met kettinkjes en korte punten, die je over een gewone wandelschoen of hardloopschoen trekt.
- Waar ze geschikt voor zijn: ijzige bospaden, aangedrukte winterpaden naar hutten, een pad langs een meer, winterhardlopen. Kortom, terrein waar je na een uitglijder op de grond valt, maar niet van een helling glijdt.
- Voordelen: ze zijn licht, je trekt ze zo aan, ze passen op de meeste schoenen en zitten in de sneeuw niet in de weg.
- Beperkingen: de korte punten bijten zich op een helling niet vast in harde firn en ijs. Voor steil terrein zijn ze niet geschikt.
- Maat: microspikes worden verkocht op schoenmaat. Pas ze op de schoen die je eronder gaat dragen. Een winterschoen is vaak wat forser.
Stijgijzers: voor steil en geëxponeerd terrein
Stijgijzers hebben 10–14 lange punten, inclusief de voorste. Ze horen thuis in terrein waar een uitglijder een val van de helling zou betekenen: een steile besneeuwde helling, een geul, een ijzige bergkam.
Stijgijzers moeten goed op de schoen passen. Ze worden ingedeeld op basis van de bevestiging:
- Met riempjes (mandjes): de plastic mandjes voor en achter kunnen ook op een stevigere wandelschoen worden bevestigd. Voor winterwandelingen de meest universele keuze.
- Semi-automatisch: voor een mandje, achter een hefboom. De schoen heeft een rand (hielrand) nodig voor de hefboom.
- Automatisch: hefboom achter en een beugel voor. Alleen voor stugge bergschoenen met randen voor en achter.
De stijfheid van de zool is doorslaggevend. Op een zachte schoen buigen de stijgijzers door en kunnen ze losraken of breken. Over de stijfheid van schoenen voor verschillende terreinen schrijven we in het artikel Hoe kies je wandelschoenen. Als je twijfelt welk type bij je schoen past, neem de schoen dan mee naar de winkel en pas de stijgijzers erop.
Bij stijgijzers horen ook een ijsbijl en vaardigheden
Stijgijzers alleen zijn niet genoeg. In terrein waar je ze nodig hebt, horen ook een ijsbijl, een helm en de kennis van hoe je op stijgijzers loopt en hoe je een val stopt. Op een helling waar een lawine kan ontstaan, horen ook een lawine-uitrusting (lawinepieper, schep, sonde) in je rugzak en de lawineverwachting. Het loont de moeite om het lopen op stijgijzers en het remmen met een ijsbijl tijdens een cursus te leren.
De Tatra in de winter
In de winter wordt de Tatra het vaakst besproken op forums.
- Slowaakse Tatra: de meeste gemarkeerde routes boven de berghutten zijn van 1 november tot 15 juni gesloten (seizoenssluiting TANAP). Naar de hutten leiden platgetreden paden, waarop microspikes meestal voldoende zijn.
- Poolse Tatra: naar Morskie Oko leidt een weg die in de winter is aangedrukt en ijzig is. Daar zijn microspikes genoeg. Hoger boven de bergmeren begint het hoogalpiene terrein, waar stijgijzers, een ijsbijl en lawine-uitrusting nodig zijn.
- Controleer voor elke wandeling de conditie van de routes, de openingstijden van de hutten en de lawineverwachting op de websites van het nationale park en de bergreddingsdienst.
Hoe maak je een keuze
- Microspikes: ijs en platgetreden sneeuw op een pad, waar een uitglijder eindigt in een val op de grond.
- Stijgijzers, ijsbijl en kennis: steile helling, geul, bergkam, harde firn, waar een uitglijder een val naar beneden zou betekenen.
- Als je twijfelt, neem dan stijgijzers en een ijsbijl mee, of wijzig de route. Microspikes geven in steil terrein een vals gevoel van veiligheid.
Veiligheid in de bergen wordt ook samengevat in het artikel Tien regels voor veilig wandelen in de bergen.
Spikes voor schoenen · Stijgijzers · Ijsbijlen
Terug naar blog
