Karabiner

Een karabiner is een stevige, te openen metalen ring die dient als een veilig verbindingselement.

Een karabiner bestaat uit een lichaam, dat verschillende soorten profielen kan hebben, bijvoorbeeld een ronde doorsnede of een zogenaamd i-profiel, en een sluiting, oftewel snapper, die de karabiner tot een ring sluit en waardoor het touw niet uit de karabiner valt. Een karabiner kan ook voorzien zijn van een vergrendeling, die ongewenst en spontaan openen voorkomt.

Afhankelijk van het gebruik worden karabiners ingedeeld in werk- en sportkarabiners. Aangezien beide groepen karabiners op dezelfde manier zijn ingedeeld in de categorie Persoonlijke beschermingsmiddelen tegen vallen van een hoogte, is hierop wet nr. 22/1997 Sb. van toepassing, evenals de bijbehorende regeringsverordening 21/2003 Sb., die de EG-richtlijn 89/686/EEC in de Tsjechische wetgeving implementeert.

Op elke sportkarabiner moet daarom de norm EN12275 (Bergsportuitrusting - karabiners) vermeld staan. Een karabiner die bedoeld is voor werken op hoogte, moet gemarkeerd zijn met de norm EN362 (Persoonlijke beschermingsmiddelen tegen vallen van een hoogte – koppelstukken).

De markering van karabiners is vastgelegd: elke karabiner moet voorzien zijn van de breuksterkte in de lengterichting, de dwarsrichting en de sterkte met open sluiting. De sterkte wordt uitgedrukt in kN en geeft de breeksterkte aan waarbij de karabiner breekt.

Werkkarabiners worden onderverdeeld in stalen, duraluminium, hulp- en maillonkarabiners. Sportkarabiners worden vervolgens onderverdeeld in duraluminium en hulpkarabiners. Verder worden karabiners ingedeeld in groepen op basis van vorm, type karabiner, materiaal, sluiting en vergrendeling.