Dynamisch touw

De belangrijkste factor is de rekbaarheid (dynamische rek), die meestal tussen de 8–15 % ligt. Ze worden voornamelijk gebruikt in de bergsport, waar ze voor het voorklimmen de enige optie zijn. Hun elasticiteit absorbeert namelijk geleidelijk de kinetische energie van de klimmer en voorkomt zo de risico's die ontstaan door een grote overbelasting op het moment dat een val wordt opgevangen. Deze risico's kunnen bestaan uit ernstig inwendig letsel, wervelkolomletsel wanneer het touw alleen aan een zitgordel is vastgebonden, of het falen van bepaalde onderdelen van het zekersysteem (standplaats, tussenzekering, klimgordel, touw...). Naast de rekbaarheid is het aantal normvallen dat het touw moet kunnen doorstaan een belangrijk gegeven van een dynamisch touw; dit aantal wordt door de fabrikant opgegeven. Normen voor dynamische touwen: EN 892, ČSN EN 892, UIAA 101.