Statische touwen
is een onjuiste benaming voor een touw met lage rek, dat behoort tot de categorie van textieltouwen die in de klimsport worden gebruikt. In tegenstelling tot (dynamische) klimtouwen kenmerken statische touwen zich door een verminderde rek, die vereist is voor touwwerkzaamheden op hoogte, bij reddingswerk en in het speleoalpinisme.
De touwen worden volgens ČSN EN 1891 aangeduid als "Kernmanteltouwen met lage rek". Volgens deze norm worden ze in twee typen verdeeld. Een type A-touw heeft een vereiste minimale sterkte van 22 kN en is bedoeld voor werkzaamheden op hoogte en boven de vrije diepte, voor reddingswerk, speleologie en vergelijkbare activiteiten. Een type B-touw heeft lagere specificaties, de minimale sterkte is bijvoorbeeld 18 kN. Type B-touwen hebben meestal een kleinere diameter, vereisen meer zorg bij het gebruik en worden voornamelijk toegepast daar waar het gewicht van het touw beperkend is (bijv. tijdens expedities).
Touwen met lage rek worden geproduceerd in diameters van 8,5 mm tot 16 mm, voornamelijk van polyamide, polyester, aromatisch polyamide (kevlar), georiënteerd polyethyleen en vectran. Een belangrijke eis van de norm is dat ze gemaakt moeten worden van een materiaal met een smeltpunt hoger dan 195 °C, zodat polyethyleen en polypropyleen, die niet aan deze eis voldoen, niet voor de productie gebruikt kunnen worden.
Wat betreft de dynamische prestaties worden de touwen getest met een lengte van het testmonster van 2 m, een valfactor f=1 en het gewicht van de testlast is bij een type A-touw 100 kg en bij een type B-touw 80 kg. Het touw moet 5 testvallen zonder breuk kunnen doorstaan.
Een belangrijke parameter van het touw is de rek - zo mag bijvoorbeeld bij een type A-touw bij toepassing van een testgewicht van 150 kg (na een voorafgaande voorspanning van 50 kg) de verlenging de waarde van 5 % niet overschrijden.
De norm definieert ook de mantelverschuiving van het touw ten opzichte van de kern, de knoopbaarheid (flexibiliteit) en andere parameters.
Binnen in het touw loopt over de hele lengte een controlelint dat de aanduiding van de fabrikant, het touwtype, het normnummer, het productiejaar in cijfers en het materiaal waarvan het touw is gemaakt, vermeldt. Deze gegevens staan op een maximale onderlinge afstand van 1 m en zijn belangrijk voor controles.
