Bivak (bivakkeren)

Een bivak is meestal een noodonderkomen of hutje dat in de bergen dient als vervanging voor een berghut of tent tijdens slechte weersomstandigheden. Bivakhutten hebben een lange traditie in de Alpen en worden gebouwd op plekken ver van de bewoonde wereld, of waar de klim of trektocht zo lang is dat er tijdens de tocht een plotselinge weersomslag of andere onvoorziene omstandigheden kunnen optreden. Je kunt stenen bivaks tegenkomen, maar ook blikken schuilplaatsen voor meerdere personen, houten hutjes, enz. In veel gevallen zijn de hutten uitgerust met bijvoorbeeld bedden, dekens, brandhout, een kachel, kooktoestellen, proviand, enz.

Een noodovernachting in de openlucht (bijvoorbeeld in een bivakzak - Zdarsky-zak) in de bergen of de natuur kunnen we ook een bivak of bivakkeren noemen. Het hoogste bivak werd in 1983 uitgevoerd door bergbeklimmer Josef Rakoncaj met zijn klimpartner Agostino da Polenza, en wel op een hoogte van 8561 m

In de Hoge Tatra wordt onder een bivak meestal een groot rotsblok verstaan waaronder je kunt schuilen of eventueel overnachten. Naar verluidt is er in elke vallei in de Tatra minstens één zo'n schuilplaats te vinden.